Stuff Christmas Stockings
Untitled

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

19. Οι Βυζαντινοί και οι Άραβες




Τους μακροχρόνιους πολέμους Βυζαντινών και Περσών εκμεταλλεύτηκαν οι Άραβες,
που επεκτάθηκαν σε βυζαντινά και περσικά εδάφη, έκαναν πρωτεύουσα τους τη Δαμασκό και έγιναν μόνιμη απειλή για το Βυζάντιο.



Αφού κατέλαβαν την Κύπρο, τη Ρόδο, και άλλα νησιά του Αιγαίου, προσπάθησαν να καταλάβουν και την Κωνσταντινούπολη, πολιορκώντας την από στεριά και θάλασσα.







Ο αυτοκράτορας Λέων Γ' ο Ίσαυρος και οι πολιορκημένοι αντιστάθηκαν γενναία και τελικά νίκησαν,








χρησιμοποιώντας το "υγρό πυρ", όπλο που έφερνε πανικό στους Άραβες εκείνη την εποχή.










Όμως οι Άραβες δεν απογοητεύτηκαν.
Στράφηκαν δυτικά και κατέλαβαν την Αίγυπτο, την Καρχηδόνα και την Ισπανία και από τα Πυρηναία προσπάθησαν να περάσουν στην υπόλοιπη Ευρώπη.













Τους σταμάτησαν όμως οι Φράγκοι, που τους νίκησαν στο Πουατιέ της Γαλλίας, με αρχηγό τον Κάρολο Μαρτέλο (732 μ. Χ.)











Μετά τις παραπάνω ήττες των Αράβων, έκλεισαν οριστικά γι' αυτούς οι δρόμοι προς την Ευρώπη












ΤΟ ΥΓΡΟ ΠΥΡ




Το "υγρό πυρ" ή "θαλάσσιο" ή "ελληνικό πυρ" αποτελούσε ένα από τα ισχυρότερα αλλά και πιο μυστηριώδη όπλα του Βυζαντίου.


Ήταν εφεύρεση του Έλληνα μηχανικού Καλλίνικου, από την Ηλιούπολη της Συρίας.
Η σύνθεση του υγρού πυρός ήταν κρατικό μυστικό και δεν ξέρουμε ακριβώς από τι και πώς φτιαχνόταν. Φαίνεται όμως πως ήταν ένα μείγμα από θειάφι, πίσσα, νίτρο, φώσφορο και άλλα εύφλεκτα υλικά.



Οι τρόποι χρήσης του υγρού πυρός, είναι οι εξής:





α) Τοποθετούνταν στην πλώρη των πλοίων σε χάλκινους σωλήνες (σιφώνια), απ' όπου εκτοξευόταν.














β) Χρησιμοποιούνταν και χύτρες πήλινες γεμάτες υγρό πυρ, που εκτοξεύονταν και συντρίβονταν στο εχθρικό πλοίο και έτσι προκαλούσαν πυρκαγιά.















γ) Χρησιμοποιούνταν και βαλλίστρες ή και καταπέλτες από όπου εκσφενδόνιζαν οι στρατιώτες το υγρό πυρ την στιγμή που έπρεπε κατά των εχθρών.









Με το υγρό πυρ οι Βυζαντινοί κατάφεραν σε κρίσιμες στιγμές να αναχαιτίσουν τους εχθρούς τους.


Απαγορευόταν να κατασκευαστεί οπουδήποτε και από οποιονδήποτε και η κατασκευή του γινόταν μόνο σε επιλεγμένα σημεία κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Η διαδικασία παραγωγής του ήταν ανατεθειμένη σε αυτοκρατορικούς αξιωματούχους οι οποίοι έδιναν αναφορά απευθείας στον Αυτοκράτορα, χωρίς κάποια επέμβαση άλλων αξιωματούχων.
Κρατούσαν επτασφράγιστο μυστικό τον τρόπο και τα υλικά της παραγωγής του “υγρού πυρ” με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής.




Το “υγρό” αναφλεγόταν αμέσως μόλις ερχόταν σε επαφή με το νερό και έκαιγε τόσο στην επιφάνεια του όσο και λίγο κάτω από αυτή.












<


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το σχόλιό σου θα εμφανιστεί μόλις εγκριθεί

Next previous
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...